Σκιαθος:: ΙΣΤΟΡΙΑ ::Βυζαντινή Περίοδος

Συντομη Πλοήγηση

Βυζαντινή Περίοδος

Σκιάθος Βυζαντινή Περίοδος: Κατά την Βυζαντινή περίοδο υπαγόταν διοικητικά στην Επαρχία Θεσσαλίας, ήταν τμήμα του Μακεδονικού θέματος και δημιουργήθηκε έδρα επισκοπής υπαγόμενη στη Μητρόπολη Λάρισας. Τον Ζ’ μ.Χ αιώνα οι επιδρομές των Σαρακηνών λυμαίνονταν στη Σκιάθο.

Το 1204 καταλύεται η Βυζαντινή αυτοκρατορία από τους Φράγκους και τα νησιά του Αιγαίου δίνονται στους Ενετούς. Συγκεκριμένα οι αδελφοί Ανδρέας και Ιερεμίας Γκύζι, Βενετσιάνοι επιχειρηματίες, καταλαμβάνουν το νησί. Δίνουν αυτοδιοίκηση και προνόμια στους Σκιαθίτες και τα οποία αναφέρονται στο γνωστό CAPITULA SCIATI ET SCOPULI το οποίο ίσχυσε έως την Β’ Ενετοκρατία. Κατάργησαν όμως την Ορθόδοξη επισκοπή. Έχτισαν ως κατοικία ένα καινούριο κάστρο, το Καστέλι του Αϊ Γιώργη από το ομώνυμο μικρό εκκλησάκι στο εσωτερικό του. Σήμερα, είναι το γνωστό Μπούρτζι της Σκιάθου.

Έμειναν στο νησί έως το 1259 ενώ οι διάδοχοί τους έως το 1276 όταν ο βυζαντινός στόλος τους έδιωξε από τις Σποράδες (Σκιάθο Σκόπελο και Αλόννησο).

Η Σκιάθος έμεινε στο Βυζαντινό κράτος με έως το 1453 με τυπική μάλλον κυριαρχία, γιατί παρόλο που οι πειρατικές επιδρομές λάμβαναν χώρα, οι Σκιαθίτες δεν είχαν καμία ουσιαστική βοήθεια από την Κων/πολη. Έτσι, στα μέσα του ΙΔ’ αιώνα αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την παραλιακή πόλη και να κτίσουν νέα, πιο ασφαλή, το Κάστρο, στα βόρεια του νησιού σε έναν απότομο βράχο φυσικό φρούριο.