Σκιαθος:: ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΕΣ ::Μονή Ευαγγελίστριας

Συντομη Πλοήγηση

Μονή Ευαγγελίστριας

Σκιάθος Μονή Ευαγγελίστριας: Το μοναστήρι της Ευαγγελιστρίας βρίσκεται βόρεια της χώρας της Σκιάθου και σε απόσταση 4χλμ περίπου από το λιμάνι. Εάν πάτε οδικώς σε 10 λεπτά θα είστε εκεί, ενώ εάν επιχειρήσετε να ανέβετε με τα πόδια η διαδρομή θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα και θα σας πάρει περίπου μια ώρα. Είναι χτισμένο σε τέτοια θέση ούτως ώστε να μην φαίνεται από πουθενά, παρόλο το επιβλητικό του μέγεθος. Ο καταπράσινος περίβολος και η υπέροχη θέα κάνουν το μοναστήρι πραγματικά ευλογημένο.

Ιδρύθηκε το 1794 από τον κολλυβά Αγιορείτη Ιερομόναχο Νήφωνα Χίο και Γρηγόριο Χατζησταμάτη και είναι το μοναδικό εν ενεργεία Μοναστήρι του νησιού. Το νέο αυτό Μεταβυζαντινό κοινοβιακό μοναστήρι της Ευαγγελίστριας χτίστηκε δίπλα στο ερειπωμένο παλαιό Μοναστήρι του Ευαγγελισμού.

Από το 1797 έχει γίνει Σταυροπηγιακό. Το 1806 τελείωσαν οι εργασίες οικοδόμησης και η Μονή ονομάστηκε ‘Νέα Μονή’.

Το ανδρικό αυτό μοναστήρι έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τα προεπαναστατικά χρόνια καθώς συνέβαλε στον απελευθερωτικό αγώνα κατά των Τούρκων, περιθάλποντας τους Αμαρτωλούς και τους Κλέφτες που κατέφευγαν στη Σκιάθο. Επίσης, προσέφερε καταφύγιο σε άπορες οικογένειες.

Η ιστορική σημασία του μοναστηριού για το νησί της Σκιάθου, είναι πολύ μεγάλη και αυτό γιατί στο συγκεκριμένο Μοναστήρι σχεδιάστηκε, κατασκευάσθηκε και ευλογήθηκε από τον Ιερομόναχο Νήφωνα η πρώτη σημαία της νεότερης Ελλάδας, με τα χρώματα της σημερινής σημαίας του στρατού ξηράς, δηλαδή ο λευκός σταυρός πάνω σε γαλάζιο φόντο. Επίσης, οι Φιλικοί Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Γιαννής Σταθάς, Παπαβλαχάβας και Νικοτσάρας ορκίστηκαν στο Μοναστήρι της Ευαγγελιστρίας με τον όρκο της Ελευθερίας τον Σεπτέμβριο του 1807.

Αρχικά, είχε 65 κελιά, μαγειρείο, φούρνους, τραπεζαρία αποθήκες, στάβλο βιβλιοθήκη, νοσοκομείο και ελαιοτριβείο. Από το 1850 όμως άρχισε να παρακμάζει και ο αριθμός των μοναχών ελαττώθηκε. Το καθολικό που σώζεται είναι τύπου σταυροειδούς τρίκογχου με τρείς τρούλους και 2 νάρθηκες, εξωνάρθηκα και κλιτή και ανήκει στον Αγιορείτικο Βυζαντινό ρυθμό. Σώζονται σημαντικές τοιχογραφίες του 18ου αιώνα.

Διαθέτει ένα μικρό μουσείο μεσα στο οποίο μπορεί ο επισκέπτης να δει Μεταβυζαντινές εικόνες, Ιερά σκεύη, βιβλία, σπουδαία έγγραφα και χειρόγραφα, το αργυρόδετο ευαγγέλιο του 153 και το γράμμα του Γρηγορίου Ε΄. στο μουσειο βρίσκεται και το λείψανο της κνήμης του νεομάρτυρα Αγ. Κωνσταντίνου του Υδραίου.

Το ξυλόγλυπτο τέμπλο είναι αριστουργηματικό και χαρακτηρίζεται από την λεπτότητα και τον πλούτο των παραστάσεών του. Φλαβεντιανά πλακίδια και πλάκες της Μάλτας κοσμούν το δάπεδο.
 
  Το μοναστήρι έχει 3 παρεκκλήσια : του Αγ. Δημητρίου, του Τιμίου Προδρόμου και της Ζωοδόχου Πηγής.

Το Δεκαπενταύγουστο, τελείται ο Επιτάφιος της Παναγιάς με ιδιαίτερη λαμπρότητα, ένα μοναδικό έθιμο που απαντάται στη Σκιάθο και σε λίγα ακόμη μέρη της χώρας μας.